Άρθρο

Ρήξη μηνίσκου

Ο μηνίσκος είναι ένας σύνδεσμος, του οποίου ο ιστός εκ φύσεως εκφυλίζεται με το πέρασμα των χρόνων. Αυτό οφείλεται όχι μόνο σε γενετικούς παράγοντες, αλλά και στην πίεση την οποία δέχεται καθημερινά.

Ως εκ τούτου, η ρήξη μηνίσκου μπορεί να συμβεί και σε νέους ανθρώπους με υγιείς μηνίσκους, αλλά και σε ηλικιωμένους λόγω εκφύλισης. Στην πρώτη περίπτωση, είναι πιθανό η βλάβη να επουλωθεί μόνη της, ενώ στη δεύτερη αυτό αποκλείεται.

Σε νέους ανθρώπους, η ρήξη μηνίσκου επέρχεται συνήθως από αθλητικές κακώσεις και συνοδεύεται από οξείς πόνους και πιθανώς μπλοκάρισμα του γόνατος. Στις μεγαλύτερες ηλικίες αντιθέτως, οι εκφυλιστικές ρήξεις έχουν ήπια συμπτωματολογία χωρίς να υπάρχει προηγουμένως κάκωση και ενδέχεται να συμβούν κατά την αποβίβαση από το αυτοκίνητο με μια απότομη στροφική κίνηση. Και στις δύο περιπτώσεις, τα συμπτώματα εκδηλώνονται ως υπάρχει ευαισθησία στην εξωτερική η εσωτερική έσω πλευρά του γόνατος, πόνο κατά την πολύωρη ορθοστασία, καθώς και οίδημα.

Η διάγνωση της ρήξης μηνίσκου γίνεται με βάση το ιστορικό και την κλινική εξέταση. Οι ακτινογραφίες γίνονται για να αποκλειστούν άλλες οστικές βλάβες, ενώ το πιο αξιόπιστο μέσο για την απεικόνιση ρήξης μηνίσκου είναι η μαγνητική τομογραφία.

Η θεραπεία του δεν πρέπει να γίνεται πάντα με χειρουργικό τρόπο. Σε μερικούς ασθενείς που έχουν ήπιες ενοχλήσεις μπορεί να εφαρμοστεί συντηρητική αγωγή με φυσικοθεραπείες, λήψη αντιφλεμονωδών φαρμάκων και παγοθεραπείας. Στις περισσότερες, όμως, περιπτώσεις, όπου τα συμπτώματα παρουσιάζονται πιο έντονα, η χειρουργική αντιμετώπιση είναι αναγκαία.

Με τη μέθοδο της αρθροσκόπησης του γόνατος, που γίνεται μέσω δυο πολύ μικρών οπών, δίνεται η δυνατότητα να ελεγχθεί πλήρως η άρθρωση και να αντιμετωπιστεί οποιαδήποτε βλάβη του μηνίσκου. Στόχος πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διατήρηση μηνισκικού ιστού, ώστε οι πιθανότητες ανάπτυξης αρθρίτιδας να ελαχιστοποιηθούν. Στις εκφυλιστικές ρήξεις, η αφαίρεση μέρους του τραυματισμένου μηνίσκου είναι απαραίτητη, ενώ σε πρόσφατες ρήξεις που αφορούν σε ασθενείς μικρότερης ηλικίας, εφόσον η θέση και το είδος της βλάβης το επιτρέπουν, πρέπει να επιχειρείται η μηνισκοσυρραφή. Εάν κάποιος νέος ασθενής έχει χάσει σημαντικό μέρος ενός μηνίσκου ενδείκνυται η μεταμόσχευση μηνίσκου, καθώς η ανάπτυξη αρθρίτιδας είναι πολύ πιθανή.

Εν κατακλείδι, πρέπει να τονιστεί ότι η διάγνωση και θεραπεία των μηνισκικών ρήξεων πρέπει να γίνονται εγκαίρως, καθώς σε πάρα πολλές περιπτώσεις αποτελούν την αρχή μιας εκφυλιστικής διαδικασίας της άρθρωσης του γόνατος, που θα οδηγήσει σε μια επώδυνη αρθρίτιδα.